Geboren op 15 januari 1947 in Deventer. Ex-Klu militair, vader van drie dochters en opa van vier kleinzoons.
Sinds mijn 20e, tot 1-2-2005 heb ik gewerkt bij de Klu in de meteorologische sector (inderdaad, vandaar al dat mooie weer als ik meefiets......).
Na vele omzwervingen en plaatsingen door het hele land, plus enkele malen in Duitsland, kwam ik eind 1998 op Soesterberg terecht.
Sindsdien woon ik in Amersfoort.
Momenteel geniet ik dus als postactieve van een uitkering (zeg maar VUT) en daarnaast werk ik een aantal uren p/wk als postbezorger, nou ja werken, ik zie het meer als betaalde conditie training.
Sportief gezien ben ik altijd zeer actief geweest. In mijn jeugd-jaren was het atletiek m.n. verspringen maar aangezien ik pure snelheid tekort kwam stokte die ontwikkeling rond mijn 17e. In dienst leerde ik een nieuwe tak van sport kennen waarin ik mij wel goed ontwikkelde waardoor ik vele jaren op nationaal niveau als pistoolschutter successen heb behaald. Naast twee Nationale en vijf Klu kampioenstitels heb ik vele tientallen interlandwedstrijden en toernooien waaronder EK's en WK's op mijn naam staan. Helaas kwam ook daar (na 25 jaar) een einde aan.
Met fietsen ben ik begonnen als gevolg van een bijzondere situatie binnen mijn werk voor de Klu. Ik werd de eerste 6 maanden van 2002 uitgezonden naar de Balkan en kwam met de Chinooks van Soesterberg in Croatië terecht. Eén van de mogelijkheden tot ontspanning was natuurlijk het sporten met vele mogelijkheden waaronder ook fietsen op een MTB. Het grootste voordeel van deze sport was dat je de poort uit kon!! (iedere ex-dienstplichtige weet nog precies hoe belangrijk dat kan zijn....). Al gauw kreeg ik hiervan de smaak te pakken en dus ging ik minstens twee maal per week met een groepje op pad.
De streek waar we zaten bleek prachtige mogelijkheden voor tochten te bieden maar dat is een ander verhaal.....
Na mijn terugkeer besloot ik een racefiets te kopen en per 1 maart 2005 werd ik lid van SVH. Op de trainingsavonden zul je mij slechts zelden of helemaal niet zien omdat ik liever overdag train. Op zaterdagen ben ik echter een vaste waarde, óók in de afgelopen winterperiode. Mijn verwachting in clubverband mooie tochten te kunnen rijden is al in het eerste seizoen bevestigd met de buitenlandtocht in de Cevennes, Limburgs Mooiste en Luik-Bastenaken-Luik. Sindsdien heb ik ook het wat zwaardere werk aangepakt waaronder Vogezen en, mijn favoriet de Maratona dles Dolomites. Mijn ultieme doel met het fietsen is echter vooral het genieten, zowel van de sportieve inspanning als van de omgeving en de hele atmosfeer rond al die mooie en/of zware tochten temidden van gelijkgestemden.
Dat daar nu nog weer een extra dimensie bij komt n.l. het fietsen voor anderen geeft het een enorme meerwaarde die al het andere ontstijgt.
Gert Stegeman 
